HOOGBEGAAFDHEID

Hoogbegaafdheid is niet éénduidig gedefinieerd:

Het is een veel gebruikte term voor mensen die door opvallende intelligentie en/of prestaties er uit lijken te springen. Hoogbegaafdheid wordt soms gemeten door speciale intelligentietests. Mensa is de internationale vereniging van hoogbegaafden (ook in Nederland vertegenwoordigd). Hier gebruikt men als criterium voor toelating een score in de hoogste twee percentielen, dat wil zeggen dat iemand die volgens de test tot de 2% meest intelligenten behoort als lid kan worden toegelaten. Via de site van Mensa kan men eerst een thuistest doen.
Onder hoogbegaafden zelf groeit tegenwoordig de overtuiging dat hoogbegaafdheid een combinatie is van factoren als intelligentie, creativiteit, nieuwsgierigheid, motivatie en gedrevenheid. Iemand die alleen hoog in intelligentie scoort wordt ter onderscheiding dan hoogintelligent genoemd.

De meeste aandacht op het gebied van hoogbegaafdheid gaat de laatste jaren uit naar leerlingen in alle fasen van het onderwijs. Diverse instanties trachten nu voorlichting aan ouders te coördineren, zoals bij voorbeeld het Landelijk Informatiepunt (Hoog)begaafdheid. In vele landen zijn er nu centra voor begaafdheids-onderzoek. Pharos is de landelijke vereniging van ouders van hoogbegaafde kinderen.

Vaak wordt gedacht, begrijpelijkerwijs, dat hoogbegaafde volwassenen geen ondersteuning nodig hebben, zij zijn immers zo slim, die redden zich wel. Helaas is dit soms niet het geval. Hoogbegaafden kunnen sociaal en maatschappelijk problemen ondervinden door hun "anders zijn": omdat zij anders -sneller, complexer, meer oplossingsgericht- communiceren dan normaal begaafden, ontstaan er misverstanden, de hoogbegaafde kan zich onbegrepen of afgewezen voelen, de ander kan zich gepasseerd of gekleineerd voelen. In dat geval kan de hoogbegaafde baat hebben bij voorlichting over en training/coaching in speciale vaardigheden die hij of zij nodig heeft om maatschappelijke aansluiting te verbeteren of te behouden.