2e generatie medewerker

Het is voor een werkgever of leidinggevende moeilijk te achterhalen of de problemen bij een slecht functionerende, of vaak verzuimende medewerker, misschien te maken hebben met tweede generatie problematiek. Dit kunt u namelijk alleen vermoeden als u op de hoogte bent dat de ouder(s) van deze werknemer een oorlogssituatie intensief hebben meegemaakt.

De problemen van kinderen van oorlogsouders zijn niet zo bekend en krijgen ook weinig (media)­aan­dacht. Onderzoek naar de problematiek van de "kinderen van", heeft bovendien geen spe­ci­fiek klachtenpatroon opgeleverd. Reden voor de Nederlandse overheid om af te zien van speciale voor­zieningen voor deze groep. Dit besluit heeft soms geleid tot een sterk gevoel van gebrek aan er­ken­ning binnen deze groep. Negatieve gevoelens die weer een slechte invloed kunnen hebben in hun relaties en op hun werk.

Er zijn geen meetinstrumenten om te bepalen of iemand "tweede generatie" is. Er is eigenlijk alleen maar die ene, allesbepalende vraag: "Is één van de, of zijn beide, ouders in een oorlogssituatie ge­trau­ma­ti­seerd?" Dit hoeft overigens niet te betekenen dat het (nu vaak volwassen) kind, hier ernstige last van ondervindt. De problematiek van de tweede generatie is vaak heel onduidelijk en voor een leek moeilijk te herkennen. Ook de betrokkenen zelf hebben vaak moeite dit als oorsprong voor hun pro­ble­men te zien en te (h)erkennen. Op de pagina "Zelf kind van oorlogsgetroffenen?”, noem ik een aantal mogelijke symptomen met betrekking op deze problematiek.